O Parafii

 POCZĄTKI  PARAFII  i  KOŚCIOŁA  w  BEDFORD

Parafia Bedford

Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 roku, wojsko polskie, które walczyło na zachodzie u boku wojsk alianckich, ze względów politycznych jakie panowały w Polsce nie mogło wrócić do kraju. Żołnierze zatrzymywali się w Anglii. W 1947 roku przeszli oni do cywila, a wkrótce dołączyły do nich rodziny, które w czasie wojny znajdowały się w Indiach, Afryce, Palestynie i Zachodniej Europie. Liczna grupa Polaków osiedliła się w Bedford i okolicy.

Polska społeczność katolicka  w Bedford  nie miała własnego kościoła dlatego też od 1947 roku Msze św. dla Polaków odprawiane były w angielskim kościele  Św. Józefa  przy Midland Rd. o godz. 13:00. W nowo  założonej polskiej parafii pierwszym proboszczem został  ks. kapelan Jarosław Sarnela, który po paru latach posługi duszpasterskiej odjechał do Rzymu. W 1949 roku zastąpił go ks. Marian Majewski. Dojeżdżał on do polskich obozów i miejsc gdzie mieszkali Polacy. Udzielił wiele ślubów i chrztów dla pierwszej generacji powojennej, uczył także dzieci religii w sobotniej szkole i przygotowywał do Pierwszej Komunii Św. Z wiekiem  zaczął  podupadać  na zdrowiu.

Z końcem roku 1973 Polska Misja Katolicka w Londynie mianowała ks. Edwarda Grudzinskiego nowym proboszczem parafii Bedford. W dalszym ciągu Msze św. odprawiane były w angielskim kościele.  Po pewnym czasie ks. Edward zaczął starać się o nabycie własnego kościoła dla Polaków. W tym czasie niektóre kościoły anglikańskie były zamykane. Ks. Edward nawiązał kontakt z Kurią Biskupią  Kościoła anglikańskiego w St. Albans. Po wielu staraniach Anglicy zaoferowali  Polakom kościół  Św. Trójcy, do którego należała piękna  sala, za którą żądano dość wysoka cenę, jednak Polacy przystali na warunki kupna. Odtąd Msze św. dla Polaków były odprawiane w kościele Św. Trójcy o godz. 10 rano.  Na walnym zebraniu wybrano Radę Parafii, jej przewodniczącym został pan Jan Lazarowicz, a skarbnikiem Stefan Staszak (obaj już nie żyją). Zaczęto zbierać wśród parafian pieniądze na zakup sali. Wierni przyjęli te wiadomość z wielkim entuzjazmem. Każdy ofiarował tyle na ile było go stać.  Jednak zebrana suma była niewystarczająca do kupna sali, z czego trzeba było ostatecznie zrezygnować.  Przez następne lata Msze św. i wszystkie kościelne uroczystości odbywały się w kościele Św. Trójcy. Po wielu staraniach i rozmowach prowadzonych przez Polaków z Kuria  Kościoła anglikańskiego pełnomocnicy Kurii  zdecydowali się kupić kościół Św. Trójcy i sale szkoły dla dziewcząt, która mieściła się obok. W zamian zaoferowali kościół Św. Cuthberta  w centrum miasta przy  Mill  Street.

Początki kościoła św. Cuthberta datowane są na VIII wiek i był na początku zbudowany z drewna. W XI wieku był to już kościół z kamienia. Z tego okresu zachowała się oryginalna chrzcielnica pochodząca prawdopodobnie z 1090 roku. W XIII wieku kościół przebudowano w stylu w rzymsko-normanskim.  Był to kościół katolicki aż do czasów Henryka VIII, kiedy to został przemianowany na świątynie anglikańską.  W połowie XIX wieku przebudowano go w stylu normańskim. Kościół  św. Cuthberta jest najstarszy i najpiękniejszy spośród pięciu kościołów w centrum  Bedford. Znajduje się w centrum miasta przy skrzyżowaniu pięciu ulic i w pobliżu rzeki Ouse. W 1974 roku z powodu braku zainteresowania wyznawców protestanckich  kościół został zamknięty.  W październiku 1978 roku Polacy otrzymali ten kościół na własność, co zostało przyjęte z radością przez wiernych  Polskiej  Wspólnoty  Parafialnej  w Bedford.  Ponieważ przez wiele lat był nieczynny, został zaniedbany i wymagał generalnego remontu. Po kilku tygodniach ciężkiej i  mozolnej pracy ks. Edward odprawił pierwszą dziękczynną Mszê św.  Kościół został nazwany pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa i Św. Cuthberta. Parafianie przez wiele miesięcy po swojej pracy zawodowej  przychodzili do kościoła żeby pomóc przy jego odnawianiu. Pracą kierował  ks. proboszcz.  Do zawodowej pracy zatrudnione były różne firmy, zainstalowano także centralne ogrzewanie. Panowie malowali wewnątrz kościół, panie stojące  wysoko na rusztowaniu wykonywały bardzo precyzyjne prace dekoracyjne, ornamenty znajdujące się na filarach. Firmy wybudowały kancelarię i mieszkanie dla księdza, co zostało opłacone z zebranych pieniędzy, a nowe dywany do kościoła zostały zakupione przez Klub Polski. Oficjalne poświecenie kościoła odbyło się w styczniu 1980 roku. Konsekracji dokonał Ks. Biskup Szczepan Wesoły podczas Mszy św. w obecności Ks. Rektora Polskiej  Misji  Katolickiej  w Anglii i Walii  Ks. prałata Karola Zielińskiego, Ks Hume  proboszcza angielskiej parafii w Bedford  oraz przedstawicieli zarządu miasta i policji. Po południu odbyło się przyjęcie w sali Hurpur dla duchowieństwa, honorowych gości i parafian. Jednak kościół wymagał dalszych prac remontowych. Ustawiono główny ołtarz na którym stoi  tabernakulum. U góry stoi figura Serca Pana Jezusa wykonana z drewna i oddzielny ołtarz posoborowy do Mszy św. Z lewej strony znajduje się ołtarz Matki Bożej  z Lourdes. Po prawej stronie w bocznej nawie usytuowany jest ołtarz cudownej Matki Boskiej Częstochowskiej.  Na ścianach wiszą obrazy Matki Boskiej Ostrobramskiej, Matki Bożej Kozielskiej, obraz  Pana Jezusa Miłosiernego i obraz św. siostry Faustyny Kowalskiej  oraz  papieża  Jana  Pawła II.  W każdy piątek odmawiana jest koronka do Miłosierdzia Bożego.

Koło SPK w Bedford ufundowało tablice upamietniającą  poległych w czasie drugiej wojny światowej na lądzie, morzu i w powietrzu. Kościół wewnątrz jest pięknie oświetlony żyrandolami i elektrycznymi świecami.  Przez wiele lat pracy w kościele,  ks. Edwarda wspierali  Yean  z Malezji ( obecnie studiujący w Wyższym Seminarium Duchownym w £odzi) oraz Gino z Włoch .W późniejszych latach doktor Stanisław Gañczakowski wystarał się od zarządu miasta o pieniądze na naprawę dachu.  Każdego roku na Boże Narodzenie o północy jest odprawiana  Pasterka poprzedzona złożeniem Dzieciątka Jezus do żłobka .W czasie Wielkiego Postu w piątki odprawiana jest Droga Krzyżowa, a w Wielki Piątek urządza się grób Pana Jezusa przystrojony mnóstwem kwiatów. W Wielką Sobotê  po popołudniu odbywa się święcenie pokarmów, wieczorem poświecenie ognia i wody  a następnie procesja z Przenajświętszym Sakramentem i Msza Św. Rezurekcyjna. Przez 25 lat w tym kościele odbyło się wiele ślubów  par z drugiego pokolenia Polaków urodzonych w Anglii, później  ich dzieci  były tu chrzczone i  przystępowały do  Pierwszej Komunii Św.  W 1988 roku parafiê polską  w Bedford odwiedzili ks. Prymas Polski kardynał Józef Glemp w asyście  ks. Rektora PMK Stanisława Swierczyñskiego i  Sekretarza PMK  ks. prałata Janusza Tworka.   Dla dzieci i młodzieży  Ks Prymas udzielił  Sakramentu Bierzmowania. Proboszcz ks. Edward Grudziński obchodził swoje uroczyste 25-lecie i 30-lecie Kapłaństwa.  W uroczystościach obecni byli  Ks. Biskup Szczepan Wesoły, ks. prałat S. Swierczynski i ks. J. Tworek,  Parafianie  i  przyjezdni goście.   Ks. proboszcz pracował i pracuje z pomocą  Rady  Duszpasterskiej. Od wielu lat funkcje prezesa  pełnił  pan Marian  Kaciniel,  funkcjê skarbnika  pełnił  ś.p. pan Zygmunt Lewicki.  Pani Irena Budarkiewicz od wielu lat z pomocą kilku pañ  zajmuje się dekoracją kościoła kwiatami. Zwłaszcza na Wielkanoc Grób Pana Jezusa tonie w kwiatach. Poświęca wiele swego czasu, za co jej bardzo dziękujemy.  Pan Franciszek Sabiniarz od początku w naszym kościele grał na organach, niestety  zmarł nagle  i jego następczynią została młoda Kasia Wodecka która obecnie jest organistką. Panie bezinteresownie pomagają w organizowaniu imprez w okresie Bożego Narodzenia oraz innych uroczystości  parafialnych. W roku 1980  zmarł  ks. kanonik Marian Majewski,  trumna ze zwłokami była wystawiona w naszym  kosciele. W 2000r  26 lipca po krótkiej chorobie  na atak serca zmarł ks. Edward Grudziński.  Przed pogrzebem trumna ze zwłokami przez całą  noc wystawiona była  w kościele, następnego dnia przyjechało wielu  jego kolegów księży na  Msze św. Requiem.  Po trudnej pracy duszpasterskiej odszedł do Boga po nagrodę, dołączył do swoich Parafian których wielu odprowadził  na miejsce wiecznego spoczynku.  Jest wielką zasługa ks. Edwarda, ze Polacy w Bedford mają piękny własny kościół o który dbał do ostatnich dni swego życia [zmarł mając 59 lat].

Po śmierci ks. Edwarda Grudzinskiego nowym Proboszczem Parafii w Bedford  zostaje ks. kanonik Grzegorz Aleksandrowicz. Pierwszego października  2000 roku   przyjął opiekę duszpasterska i kontynułuje prace  poprzedniego duszpasterza.  W  krótkim czasie sprowadza z Polski  relikwie św. siostry Faustyny Kowalskiej. Od 2003 roku  w  każdą  niedzielê  odprawia  dwie  Msze  św. –  o godzinie 10-ej  rano  i  wieczorem  o godzinie 19-ej  dla tych którzy nie mogą uczestniczyć w porannej  Mszy św, głównie dla pracujących młodych Polaków przybyłych  niedawno z Polski. W czerwcu 2003 roku  ks. kan. Grzegorz obchodził swoje 30 lecie Kapłañstwa. Każdego tygodnia odwiedza chorych w szpitalu i w domach. Bardzo dba o kościół i o życie religijne parafian.

W  2005  roku  polska  Parafia  w  Bedford  obchodziła  25-lecie  istnienia  kościoła.  Uroczystości   jubileuszowe  odbyły  siê  w  niedzielê  30 stycznia  2005 r.  Wśród  dostojnych  gości  byli  Ks  Arcybiskup  Szczepan  Wesoły,  który  konsekrował  nasz  kościół  w  1980 roku,  burmistrz  miasta   Bedford  oraz  delegacja  z  Włocławka,  miasta  bliŸnaczego  z  Bedford.

 

Opracowała  Pani  Janina  Osuch